ဆန့်ကျင်ဘက်အချက်- သံမဏိ 'သံချေးတက်ခြင်း' သည် အမှန်တကယ် ကောင်းသောအရာ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

သံချေး၏ ပဟေဠိ- သံချေးတက်ခြင်းသည် အကာအကွယ်ဖြစ်လာသောအခါ

လူအများအမြင်တွင် “သံချေးတက်ခြင်း” သည် သတ္တုယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၏ ထင်ရှားသောလက္ခဏာဖြစ်သည်။ သံချေးတက်နေသော စက်ဘီးများ၊ သံချေးတက်နေသော တံတားများနှင့် အနီရောင်အညိုရောင်အစက်အပြောက်များပါသော ကိရိယာများအားလုံးသည် သတ္တုသည် သံချေးတက်ခြင်း၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။ သို့သော်၊ ပစ္စည်းသိပ္ပံသည် ဆန့်ကျင်ဘက် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်- အချို့ကိစ္စများတွင် သံမဏိ၏ “သံချေးတက်ခြင်း” သည် အန္တရာယ်ကင်းရုံသာမက ပစ္စည်းဂုဏ်သတ္တိများကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်း၏ ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်းကို တိုးချဲ့ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဤပဟေဠိ၏နောက်ကွယ်တွင် ပစ္စည်းမျက်နှာပြင်အင်ဂျင်နီယာ၏ နက်ရှိုင်းသောယုတ္တိဗေဒရှိသည်။

I. ဘုံအသိဉာဏ်၏ထောင်ချောက်- သံချေးကို သတ္တု၏ “ကင်ဆာ” အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် သတ်မှတ်ကြသနည်း။

သတ္တုချေးခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ လျှပ်စစ်ဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သံအခြေခံပစ္စည်းများသည် စိုထိုင်းဆများသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့်ထိတွေ့သောအခါ၊ သံအက်တမ်များသည် အီလက်ထရွန်များကိုဆုံးရှုံးပြီး သံအိုင်းယွန်းများ (Fe2+) ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေနှင့်အောက်ဆီဂျင်နှင့်ပေါင်းစပ်ပြီး သံဟိုက်ဒရောက်ဆိုဒ် (Fe(OH)2) ကိုဖွဲ့စည်းသည်၊ ထို့နောက် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကောင်းစွာသိသော အနီရောင်အညိုရောင်သံချေး (Fe(OH)3) အဖြစ်သို့ အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်သွားသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ကြီးမားသောဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဖွဲ့စည်းပုံပျက်စီးခြင်း- သံချေးသည် မူလသတ္တုထက် ၃ ဆ မှ ၆ ဆ အထိ ထုထည်ရှိသည်။ ဤဖောင်းပွမှုသည် ပစ္စည်းကို အက်ကွဲစေသော ဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။
စွမ်းဆောင်ရည် ယိုယွင်းခြင်း- ချေးလွှာသည် လျော့ရဲပြီး အပေါက်များသောကြောင့် အတွင်းပိုင်းသတ္တုသည် ဆက်လက်ဓာတ်ပြုခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိပါ။
စီးပွားရေးဆုံးရှုံးမှု- သံချေးတက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဆုံးရှုံးမှုများသည် နှစ်စဉ်ကမ္ဘာ့ GDP ၏ ၃-၅% ခန့်ရှိပြီး သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ၏ စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်ထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။

ဤပုံစံအောက်တွင် “သံချေးတက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်း” သည် သတ္တုပစ္စည်းဒီဇိုင်း၏ အဓိကရည်မှန်းချက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သွပ်ရည်စိမ်ခြင်း၊ ဆေးသုတ်ခြင်းနှင့် သံမဏိကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေးနည်းပညာများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတားအဆီးများ သို့မဟုတ် သတ္တုစပ်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းကို ကာကွယ်ရန် တီထွင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်၊ ပစ္စည်းသိပ္ပံပညာရှင်များက အောက်ဆီဒေးရှင်းကို လုံးဝကာကွယ်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်မဟုတ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

II. တန်ပြန်ထိုးဖောက်မှု- သံချေးသည် “သံချပ်ကာ” ဖြစ်လာသောအခါ

သတ်မှတ်ထားသောအခြေအနေများတွင်၊ သံမဏိ၏အောက်ဆီဒေးရှင်းသည် သိပ်သည်းပြီး ခိုင်မာစွာကပ်ငြိသော အောက်ဆိုဒ်အလွှာကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ၎င်းသည် အတွင်းပိုင်းသတ္တုကို ကာကွယ်ပေးသည့် “သံချပ်ကာ” အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် ပစ္စည်းအမျိုးအစားနှစ်မျိုးတွင် အထူးသဖြင့် ဖြစ်လေ့ရှိသည်-

၁။ ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိ- သဘာဝအတိုင်းဖွဲ့စည်းထားသော “သံချေးအလွှာ”

ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိသည် ကြေးနီ၊ ဖော့စဖရပ်စ်နှင့် ခရိုမီယမ်ကဲ့သို့သော ဒြပ်စင်များကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းထုတ်ကုန်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲစေသည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသော သံချေးအလွှာသည် လျော့ရဲနေသည်။ သို့သော် မိုးရေသည် ပျော်ဝင်နိုင်သော အရာများကို ဆေးကြောပြီး α-FeOOH ကြွယ်ဝသော သိပ်သည်းသောအလွှာကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် အဓိက အားသာချက်နှစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်-

ကိုယ်တိုင်ပြုပြင်ခြင်း- မျက်နှာပြင်အလွှာ ပျက်စီးသွားသောအခါ အတွင်းပိုင်းသတ္တုသည် အောက်ဆီဒေးရှင်းဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပြီး အကာအကွယ်အလွှာအသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ကက်သိုဒစ်ကာကွယ်မှု- သိပ်သည်းသောသံချေးအလွှာသည် အန်နုတ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး အတွင်းပိုင်းသတ္တုကိုကာကွယ်ရန် ၎င်းကိုယ်တိုင်စွန့်လွှတ်သည်။

အသုံးချမှုကိစ္စရပ်များ- နယူးယောက်၏ “High Line Park” နှင့် ဩစတြေးလျရှိ “Sydney Harbour Bridge” ၏ အစိတ်အပိုင်းများ၏ လက်ရန်းများသည် ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိကို အသုံးပြုသည်။ ပင်လယ်ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံရသော ဤအဆောက်အအုံများသည် ရာစုနှစ်များစွာ ဆေးမသုတ်ဘဲ သံချေးမတက်ဘဲ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏ သံချေးအရောင်သည် အချိန်နှင့်အမျှ ထူးခြားသော အလှတရားကို ဖန်တီးပေးသည်။

၂။ သံမဏိ၏ “Passive Film”: မမြင်ရသော အောက်ဆီဒေးရှင်းဒိုင်း

သံမဏိ၏ ချေးခံနိုင်ရည်သည် ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသော နာနိုစကေး ခရိုမီယမ်အောက်ဆိုဒ် (Cr2O3) အလွှာမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ၂-၅ နာနိုမီတာအထူသာရှိသော ဤအလွန်ပါးလွှာသော အလွှာသည် အောက်ပါဝိသေသလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်သည်-

ဓာတုဗေဒ မလှုပ်မရှားဖြစ်မှု- ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းများကဲ့သို့သော ချေးတက်သည့် မီဒီယာများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။
ကိုယ်တိုင်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း- ဖလင်ပျက်စီးသွားသောအခါ ခရိုမီယမ်ဒြပ်စင်များသည် ဖလင်အသစ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဦးစားပေး အောက်ဆီဒေးရှင်းလုပ်ကြသည်။
အလင်းပြန်မှု- မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော်လည်း ကြာရှည်ခံသော ကာကွယ်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

စမ်းသပ်မှုဒေတာ- ဆားဖြန်းစမ်းသပ်မှုများတွင်၊ passive film မပျက်စီးသည့်အခါ 304 stainless steel သည် တစ်နှစ်လျှင် 0.01 mm ထက်နည်းသော ချေးနှုန်းကို ပြသသည်။ သို့သော် film ပျက်စီးသွားသည်နှင့် ချေးနှုန်းသည် တစ်နှစ်လျှင် 0.5 mm အထိ မြင့်တက်လာပြီး passive film ၏ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။

III။ သိပ္ပံနည်းကျမူ- ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်းသို့ အရေးကြီးသော အသွင်ကူးပြောင်းမှု

သံမဏိ၏ အောက်ဆီဒေးရှင်းထုတ်ကုန်များသည် အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိသည် အဓိကအချက်သုံးချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်-

ဒြပ်စင်ဖွဲ့စည်းမှု- သတ္တုစပ်ဒြပ်စင်များ (Cr၊ Cu နှင့် P ကဲ့သို့သော) သည် အောက်ဆီဒေးရှင်းထုတ်ကုန်များ၏ ပုံဆောင်ခဲဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ခရိုမီယမ်သည် စပင်နယ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိသော ဒြပ်စင်ဖွဲ့စည်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
$Cr2O3$
လျော့ရဲနေသော Fe2O3 အစား Cr2O3 ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများ- စိုထိုင်းဆ၊ အပူချိန်နှင့် ညစ်ညမ်းစေသောပါဝင်မှုတို့သည် အောက်ဆီဒေးရှင်း kinetics ကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိသည် ခြောက်သွေ့သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိရောက်သော သံချေးအလွှာကို မဖွဲ့စည်းနိုင်သော်လည်း စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာလေထုတွင်မူ
$SO2$
SO2 သည် ဓာတ်ပြုမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးပြီး အကာအကွယ်အလွှာဖွဲ့စည်းမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးသည်။
အောက်ဆီဒေးရှင်း လှုပ်ရှားမှု- လျင်မြန်စွာ အောက်ဆီဒေးရှင်းသည် လျော့ရဲသောဖွဲ့စည်းပုံကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ နှေးကွေးစွာ ထိန်းချုပ်ထားသော အောက်ဆီဒေးရှင်းသည် သိပ်သည်းသောအလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အပူကုသမှု သို့မဟုတ် မျက်နှာပြင်ကြိုတင်ကုသမှုမှတစ်ဆင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

သီအိုရီဆိုင်ရာ မော်ဒယ်- ပစ္စည်းသိပ္ပံပညာရှင်များသည် အောက်ဆိုဒ်အလွှာ၏ ကြီးထွားမှုဖိစီးမှုသည် ပစ္စည်း၏ အထွက်နှုန်းအစွမ်းသတ္တိထက် နိမ့်သောအခါတွင် “အောက်ဆိုဒ်စကေး ကြီးထွားမှုဖိစီးမှုသီအိုရီ” ကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။

အက်ကွဲခြင်းမရှိသော၊ သိပ်သည်းသောအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ဖိအားသည် yield strength ထက်ကျော်လွန်ပါက spallation ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤသီအိုရီသည် မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်သည့်ပစ္စည်းများဒီဇိုင်းအတွက် လမ်းညွှန်မှုပေးသည်။

IV. အသုံးချမှုတော်လှန်ရေး- သံချေးမတက်ခြင်းမှ တက်ကြွစွာအသုံးချခြင်းသို့

ဤဆန့်ကျင်ဘက် အလိုလိုသိနိုင်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ပစ္စည်းဒီဇိုင်းတွင် ပုံစံပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို မောင်းနှင်နေပါသည်။

ဆောက်လုပ်ရေး- ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိတံတားများသည် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကုန်ကျစရိတ်ကို ၆၀% ကျော် လျှော့ချပေးပြီး တစ်သက်တာကာဗွန်ထုတ်လွှတ်မှုကို ၄၀% လျှော့ချပေးပါသည်။
စွမ်းအင်လုပ်ငန်း- ကမ်းလွန်လေအားလျှပ်စစ်တာဘိုင်အုတ်မြစ်များသည် ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သောသံမဏိကို အသုံးပြုပြီး ပုံမှန်ဆေးသုတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေနေဂေဟစနစ်များအပေါ် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာပျက်စီးမှုကို ရှောင်ရှားပါသည်။
မော်တော်ကားလုပ်ငန်း- ဇင့်-အလူမီနီယမ်-မဂ္ဂနီဆီယမ် ಲೇಪထားသော သံမဏိပြားများသည် အောက်ဆီဒေးရှင်းထုတ်ကုန်များကို အသုံးပြု၍ အဖြူရောင် “သံချေးအလွှာ” ဖွဲ့စည်းပေးပြီး ရိုးရာသွပ်ရည်စိမ်ပြားများထက် ဆယ်ဆပိုမိုချေးခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

စီးပွားရေး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်- ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏိဈေးကွက်သည် တိုးတက်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်

၂၀၂၃ မှ ၂.၈ ဘီလီယံ

၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ၂.၈ ဘီလီယံမှ ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ၄.၅ ဘီလီယံအထိ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ နှစ်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်း (CAGR) ရှိသည်။၇.၂% ရှိသည်။

V. ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ- “ချို့ယွင်းချက်” နှင့် “ပြီးပြည့်စုံမှု” ကို ပြန်လည်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်း

သံမဏိ “သံချေးတက်” ခြင်းဖြစ်စဉ်က ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အမှန်တရားကို ဖော်ပြသည်- ပစ္စည်းတစ်ခု၏ အရည်အသွေးကို မျက်နှာပြင်အသွင်အပြင်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ စနစ်၏ အလုံးစုံစွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ ကြာရွက်ပေါ်ရှိ ဖယောင်းလွှာသည် အလိုအလျောက် သန့်ရှင်းရေးအတွက် hydrophobicity ကို အသုံးပြုသကဲ့သို့၊ သံမဏိသည် ၎င်း၏ အောက်ဆီဒေးရှင်းထုတ်ကုန်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကာကွယ်မှုကို ရရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်-

ပြောင်းလဲနေသော အတွေးအခေါ်- ရုပ်ဝတ္ထုစွမ်းဆောင်ရည်သည် အချိန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အကဲဖြတ်ရန်အတွက် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ ရှုထောင့်တစ်ခု လိုအပ်ပါသည်။
ချို့ယွင်းချက်အင်ဂျင်နီယာ- ထိန်းချုပ်ထားသောချို့ယွင်းချက်များ (ဥပမာ အောက်ဆိုဒ်အလွှာ၏ porosity) ကို မိတ်ဆက်ပေးခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုများကို အောင်မြင်နိုင်သည်။
ဇီဝတုပဒီဇိုင်း- သဘာဝသံဓာတ်သတ္တုများ၏ အောက်ဆိုဒ်ကာကွယ်မှုယန္တရားများ (ဥပမာ- မဂ္ဂနက်တိုက်၏ သိပ်သည်းသောအောက်ဆိုဒ်အလွှာကဲ့သို့) ကို တုပခြင်း။

နိဂုံးချုပ်- သာမန်အသိထက်ကျော်လွန်သော ရုပ်ဝတ္ထုပညာ

“သံချေးကို ကာကွယ်ခြင်း” မှ “သံချေးကို အသုံးပြုခြင်း” သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် နည်းပညာဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ သိမြင်မှုဆိုင်ရာ ပုံစံများတွင် တော်လှန်ရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အပျက်သဘောဆောင်သည်ဟု ထင်ရသော ဖြစ်စဉ်များသည် သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေများအောက်တွင် အားသာချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ကြောင်း ပြောပြသည်။ မျက်နှာပြင် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုသည် စနစ်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အတွက် ကုဒ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။ လေနှင့် မိုးရေကြားတွင် ရာသီဥတုဒဏ်ခံရသော သံမဏိသည် ပိုမိုအားကောင်းလာသကဲ့သို့၊ ပစ္စည်းသိပ္ပံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် သာမန်အသိဉာဏ်၏ နယ်နိမိတ်များကို အဆက်မပြတ် ချိုးဖောက်ပြီး သဘာဝနှင့် လူသားအင်ဂျင်နီယာအကြား အလွန်ကောင်းမွန်သော ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် သံချေးတက်နေသော သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံကို သင်မြင်သောအခါ၊ ထိုအနီရောင်-အညိုရောင် အမှတ်အသားများသည် လူသား၏ တီထွင်ကြံဆမှုနှင့် သဘာဝဥပဒေများကြားက အက၏ ခြေရာအတိအကျဖြစ်ကြောင်း သင်သဘောပေါက်လာနိုင်သည်။

ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက်